Logboek 2008

Logboek zomervakantie 2009

Logboek 2009

Logboek 2010

15 mei 2010

Oef , dat was vroeg eruit op je vrije dag. De boot gaat vandaag te water. Teus had ons om 8 uur geboekt. Coen Bood heeft gisteren (vrijdag) de laatste werkzaamheden aan het hout bij de roerkoning verricht. Het is wel bijzonder om de zoon van de bouwer van het casco aan de boot te hebben werken. De klus is netjes gedaan en de boot is er klaar voor. De kinderen kunnen niet wachten tot de boot te water ligt.

Het in het water leggen is in een vloek en een zucht gebeurd. Om half negen kunnen we op de boot een welverdiend kopje koffie nuttigen.

Nu komt het zware werk, de mast erop zetten. De motor gaat na een aantal keer starten gelukkig aan. Het motoronderhoud was helaas kind van de rekening door mijn hernia. Aan de overkant hebben we met vereende kracht de mast van de boot getild en gereed gemaakt. Daarna op de mastvoet gezet en met behulp van de grootval en de grootschoot hebben we de mast omhoog getakeld. Het ging eigenlijk gemakkelijker dan gedacht.

Om elf uur varen we terug naar onze box. We vinden dat we wel een lunch bij Teus hebben verdiend. Na de lunch gaan we verder met tuigen van de boot en maken we de boot van binnen schoon. Al met al schiet het lekker op. Volgend weekend moeten we kunnen zeilen. Met een voldaan gevoel keren we huiswaarts.

pinksterweekend 22-24 mei

Dit is het eerste weekend dat we er op uit gaan met de boot en na zo lang wachten hebben we er zin in. Weliswaar moet ik nog rustig aan doen met mijn rug, maar dat mag de pret niet drukken. We komen tegen tienen bij de boot aan, laden alles uit en weer in en slaan het grootzeil aan. Om twaalf uur varen we uit met een windkrachtje 3 uit NNW. Tot Bunschoten gaat het bezeild, daarna lange slag / korte slag. Bij het eilandje Dode Hond (waarom heet dit eiland in vredesnaam zo?) houden we een stop.

Even de benen (en de rug!) strekken. Daarna varen we door tot Naarden.

Na een paar toostjes en een biertje lopen we onder de A1 door naar Naarden. Als je je oren dichthoudt en niet omkijkt naar de snelweg lijkt het net of je 200 jaar terug in de tijd gaat. Via een fietspad lopen we zo binnendoor naar Naarden. Echt een aanrader. Het stadje is ook de moeite waard. We halen bij de locale snackbar een patatje. De kinderen krijgen zomaar een racewagen kado van de eigenaar en/of een vriend van hem. De jongens vinden het geweldig en bedanken voor de raceautomodellen.

Zondagochtend is het rustig weer en Mark vaart onder mijn begeleiding de box uit. We varen naar Almere haven. De verwachtingen waren laag, maar het viel niet tegen. Het schepijs was OK! Daarna zijn we met een rustig vaartje naar de Dode Hond gedobberd. Hier hebben we gegeten en overnacht.
Maandag varen we op ons gemakje op de high aspect naar Spakenburg. Daar gewandeld en een visje genuttigd. Ondertussen is de wind flink aan het toenemen. We houden het maar op de high aspect, anders zijn we zo snel in Nijkerk. Om twee uur zijn we in de haven en laden we weer uit en in..... Het was een mooie start van het seizoen.

zondag 14 juni

Vandaag een dagje naar de boot geweest. Astrid en ik moesten naar een dagrepetitie van het koor Cantabel samen met Capella Constansis, maar een van ons moest op de kinderen passen. We hebben besloten dat ik bij de kinderen zal blijven. Wat een straf, omdat de repetitie in Nunspeet vlak bij de ligplaats van onze boot is. Omdat het helemaal niet waait gaan we naar de overkant van de haven waar de jongens op het strandje kunnen spelen.
Ik ga de boot poetsen en een paar klusjes aan boord doen. Ik heb de genua een plekje gegeven onder de kastjes in het achteronder.

Ook een plankje in de WC vastgeschroefd. Dit plankje klapperde altijd als je erop stond en dat is midden in de nacht niet bevordelijk voor de nachtrust.
De kinderen hebben ondertussen heerlijk gespeeld op het strand. Tussen de middag heb ik een blik knakworsten opengetrokken. De jongens smullen ervan.

Om half vijf halen we Astid weer op en gaan terug naar Coevorden.

15 Juni

Jahoe, Paul heeft de nieuwe helmstok klaar! Het is mooi geworden. Ik kan niet wachten om hem te monteren. Het zal ook prettiger zijn met mijn rug.

Zomervakantie 2010

10 juli

route: Nijkerk-Ketelmond,
wind 1-3 uit variabele richtingen.

Het is eindelijk vakantie! We zitten om 8 uur in de auto en rijden eerst naar de Albert-Heijn voor de laatste boodschappen. Om 8:30 staan we weer voor de oprit: we zijn de kussens vergeten. Toch lukt het ons 11 uur de haven uit te varen en slaan rechtsaf , via Harderwijk om Flevoland heen.

Het is een warme en zonnige dag met weinig wind. Af en toe prikken we de Tuimelaar even naast de vaargeul en nemen een duik. Voorbij Elburg lagen we buiten de geul ook prompt met de kiel aan de grond, maar de boot kon in ieder geval niet wegwaaien.
Spinakeren kunnen we na de eerste dag ook al van het "to do" lijstje afstrepen. Jammer is wel dat onze nieuwe helmstok het meteen op de eerste dag heeft begeven. De lijmverbindingen laten los. Hopelijk is een en ander nog te repareren. Tegen 7 uur komen we aan in Ketelhaven, inmiddels een bekende haven voor ons. Het is nog ontzettend warm in de boot. Mark en Niels hebben om 10 uur nog moeite om in slaap te komen. Tegen elven raast het noodweer dat door het KNMI was voorspeld, over ons heen. Een onweersbui met windstoten zonder weerga:de masten van enkele boten raken elkaar. Tegen zoveel water is ons kajuitluik niet bestand; het vocht slaat eronder door.Tegen de klok van twaalf is de bui voorbij en zoeken wij ook de slaap slaapzak op. Zo'n eerste vakantiedag is best vermoeiend!

Zondag 11 juli

Route: Ketelmond-Makkum,
wind: ZW2-niets-nw3-4

Weer een dag met veel zon! De omstandigheden zijn (gelukkig) heel anders dan vorig jaar toen we na de Ketelbrug op het IJsselmeer werden opgewacht door een pikzwarte lucht. Dit keer is er praktisch geen wind en het duurt uren voordat we Urk voorbij zijn gedobberd. Hoewel het tegen zijn principes is slingert Arnoud toch de moter maar aan. Tegen 4 uur zijn we bij Stavoren en als we de punt van Friesland zijn omgevaren is daar eindelijk wind!!

In een mum van tijd staan de zeilen en krijgt Arnoud de smaak goed te pakken; hij wil nog wel door tot Makkum. De golfslag die snel ontstaat zorgt voor een wat pipse bemanning, dus Arnoud moet het karwei grotendeels alleen klaren. Zo'n half uur voor Makkum zijn we allemaal weer paraat en kunnen we we nog helpen bij het aanleggen in de gemeentehaven. Het is inmiddels al 7 uur geweest, dus wordt er eerst in gezwinde spoed een snackbar opgezocht. Heel Makkum is oranje en overal kun je live soccer kijken op "groot skerm"! We kijken een stukje van de eerste helft. Voor de rest kunnen we in onze kuip het commentaar goed volgen via de tv van de buurman Ook het commentaar van de buurman zelf overigens,die na het doelpunt van Spanje overtuigd was van buitenspel....
Nog even het vermelden waard: het toiletgebouw van Makkum, nu met pasje, is erg opgeknapt!

Maandag 12 Juli

Route: Makkum-Kornwerderzand-Makkum-Harlingen.
wind: N ruimend ZW 4

Tegen 10 uur ontstaat er een "Algemeiner Aufbruch", zoals onze buurman uit Langeoog 't betitelt. De Markanda vaart uit naar Harlingen, de Pinacolada naar Vlieland. Wij varen wat achter de vloot aan en liggen rond 11 uur in de grote sluis. We worden door de sluiswachter gewaarschuwd voor naderend noodweer met windstoten tot 10 Beaufort. We besluiten om dat eerst maar eens af te wachten en na het schutten draaien we 180 graden rond de kleine sluis weer in. We zijn wel een minuut op op het zoute water geweest....

Binnen vinden we een beschut plekje achter de noodsluisdeuren en wachten het onheil af. Meer dan een fikse plensbui komt er echter niet over. Als we daarna de sluiswachter vragen om wat weersinformatie, kan zij ons niets vertellen, aangezien alle radarschermen zijn uitgevallen. Hmm, het noodweer was blijkbaar toch heftiger dan wij hebben gemerkt. Wat te doen? Goede raad is duur. We varen terug naar Makkum voor de boodschappen en een flink stuk appeltaart! Na de laatste regenbui liggen we om half 5 voor de derde keer in de sluis. Op de Boontjes maken we een prachtige tocht voor de wind naar Harlingen. We halen door het water maximaal 7,3 knopen. De jongens zijn ernstig onder de indruk van 3 marinelandingsvoertuigen die ons met een noodgang voorbij stuiven, ondanks onze 7,3 knopen (we zien ze later in de haven en navraag leert ons dat die dingen 30 knopen kunnen). Vlak voor de haveningang draaien we op om de zeilen te strijken. Dan blijkt dat er inderdaad een flink partijtje wind staat.

Voor de Tsjerk Hiddes sluizen moeten we wachten en ondertussen goed oppassen voor de stroming vanwege het spuien. Achter de sluizen duiken we meteen rechts de haven van de watersportvereniging Harlingen in en is het tijd een oude bekende op te zoeken. In het visrestaurant Tjotter op de hoek van de Noorderhaven doen we ons te goed aan een bord gebakken vis. We besluiten de avond met een wandeling rond de haven en komen tot ons plezier onze zeilmaatjes van vorig jaar tegen: Leo en Wendy met de Wind of Change. "Ze hadden ons al zien varen". We halen wat herinneringen op en vertellen over de plannen van dit jaar. 't Is maar een klein(zeil-)wereldje!

dinsdag 13 juli

Route: Harlingen - Dokkumer Nw Zijlen
Wind: W kracht 3

We gooien 8.45 de trossen los om de route binnendoor naar Harlingen te volgen. Het is ruime wind en op de eerste stukken kunnen we nog af en toe op de genua varen. Als we rond het middaguur Leeuwarden passeren, is dit een uitgelezen mogelijkheid om even aan te meren en een lekker broodje bij Bakker

Bart te halen. Al etend gaan we door de bruggen. Het stuk van Leeuwarden tot Lauwersoog is veel mooier dan het stuk in het Van Harinxma kanaal. Dat hebben we dus nog tegoed. Als we om 16:15 bij Dokkum een uur moeten wachten voor de bruggen gooien we de boot aan de kant en duiken Mark en Niels het water in. De kinderen snakken naar verkoeling. Ondertussen zoek ik tevergeefs naar een openbaar toilet in Dokkum. Als we een uur later weer varen, besluiten we door te varen tot Dokkumer Nieuwe Zijlen. Hier aangekomen maakt Astrid een lekkere macaroni met rode saus die er na zo`n dag goed ingaat. Morgen naar Schiermonnikoog!

Woensdag 14 juli tm vrijdag 16 juni

Route: Dokkumer Nw Zijlen - Schiermonnikoog
weer mooi weer wind ZO 2-3

We vertrekken 8.30 uit de haven. Het is een mooie dag en omdat we gisteren al zoveel hebben gemotord, hijsen we de zeilen direct uit de haven en gaat de motor uit. Dit blijkt iets te optimistisch want met een slakkegangetje van 2,5 knoop halen we het hoogwater naar Schiermonnikoog niet. Daarom na 3/4 uur de motor gestart en naar de sluis bij Lauersoog gemotord.
Na de sluis snuiven we het zout weer op: heerlijk!. Tegen de stroom in varen we met ruime wind de Zoutkamperlaag af. Op het fokje doen we de kronkelige geul naar Schier. Er staat ruim genoeg water voor onze Tuimelaar met zijn 1,30m. Pas vlak voor de haven strijken we de fok en varen met de motor naar de aangewezen stijger. We zijn op Schiermonnikoog!

Woensdagmiddag en de donderdag brengen we op Schier door. Je moet de boel als echte toerist toch ook een beetje verkennen. In het bezoekerscentrum van natuurmonumenten bekijken we een expositie over de aanleg van de waterleiding met feestelijke opening (de menukaart v/d opening hing er ook nog: dingen als pastei en doperwten en sneeuwtaart) Ook viel nog de brief te lezen waarmee de burgemeester de bewoners moest overhalen voor deze "nieuwerwetsigheid". Grappig; we vinden het nu zo gewoon. Aan het eind van de middag zijgen we voor geruime tijd (borrel en eten) neer op het terras van Graaf Bernstorff. (We komen meteen een bekende tegen: Roelien van Cantabel).
Donderdag maken we een mooie wandeling langs de westkant. Het waait behoorlijk, geen strandweer. Vrijdag kunnen de jongens gelukkig even naar het strand. Wel ver lopen! Na een lunch in het havengebouw varen we tegen hoogwater weg, terug naar de buitenhaven van Lauwersoog. Zo kunnen we volgende dag vroeg vertrekken naar Borkum. Als we in de (nieuwe) buitenhaven van Lauwersoog komen blijkt het vol met grote, snelle zeilboten te liggen. De CAM race van Lauwersoog naar Larvik blijkt morgen van start te gaan. Het gonst van de bedrijvigheid, vrouwen gaan van boord en stoere mannen met weekendtas komen aan boord. Wij maken de start echter niet mee, wij moeten al vroeg met het laatste restje eb naar buiten...

Zaterdag 17 juni

Route: Lauwersoog-Borkum (buitenom)

Wind: ZW 3-4 later met onweer

Het tij is onverbiddelijk, om 7.15 uur moeten we varen. We gooien de trossen los voor de eerste echte zeetocht (althans, voor 3 bemanningsleden en de doot zelf!). De ochtend is prachtig en al ontbijtend glijden we de Zoutkamperlaag af om precies met laagwater uit de monding te zijn. Het is met de ZW wind heel rustig op zee. We lopen gelijk op met 2 andere scheepjes en de tocht gaat heel voorspoedig, tot we bij de Eemsmonding komen. Er komt een onweersfront opzetten en Borkum is nog 2 uur zeilen . Ook blijkt de betonning af te wijken van de (nieuwe! Editie 2010!) kaart. Op de kaart staat dat de diepten hier zeer veranderlijk zijn. Aha......
We varen om een ondiepte heen en als de diepte dan opnieuw minder wordt, gijpen we naar de hoofdgeul. Om met 10 knopen (6,5 van ons en 3,5 stroming) op een ondiepte te worden gezet is geen aanlokkelijk idee. Het onweer trekt gelukkig voor het grootste deel langs ons heen en we krijgen alleen een flink aantrekkende wind voor de kiezen. Gelukkig hadden we al het dubbele rif gezet. We ronden de Fisherbaje en komen in de beschutting van de dam naar het eiland. We strijken bij de haveningang de zeilen en zoeken een plekje voor de nacht. We liggen net voor de kant als er een nieuw front overkomt met nog meer wind. We zijn blij dat we niet meer op het water zijn.
Na de bui gaan we het eiland op. We lopen naar de trein die naar het stadje gaat, maar missen deze net. Een behulpzame medewerkster van de trein brengt ons naar de stad in haar pauze. We horen van haar de de bevolking van Borkum van 6 naar 40.000 mensen groeit in het toeristenseizoen. We worden aan de rand van Borkum afgezet. In de zomermaanden is het centrum van Borkum autovrij. Als we de hoofdstraat inlopen, hebben we het gevoel in een windtunnel te belanden. De harde westenwind waait er precies in. De boulevard is mooi met de Kuhrgebouwen. Wij gaan even zitten bij de muziektent, terwijl de kinderen zich op het strand vermaken. Na twee uur rondwandelen houden we het voor gezien en nemen de trein terug naar de haven. Moegewaaid besluiten we in het havenrestaurant voor een schnitzel te gaan. We zijn allemaal doodmoe en na een glaasje port gaat om 10.00 uur het licht uit. Tot morgen!

Zondag 18 juni

Route: Borkum-Juist
Wind: NW 2-3

Aangezien Borkum ons niet bijster bevalt, willen we meteen de volgende dag verder naar het volgende eiland: Juist ja. We vertrekken om half 3 (zo`n 2 1/2 uur voor HW) Het Memmert Wadfahrwasser bocht en slingert langs de kust van Borkum. Op de fok varen we langs de prikken tot de geul dusdanig opsteekt, dat we het grootzeil erbij moeten hijsen. We zijn de achterste boot van een hele kolonne en zien voor ons de ene na de andere boot met vol tuig langs de prikken scheren.
Als na de smalle geul het vaarwater breder wordt, moet er natuurlijk gespard worden met de Bavaria 32 Holiday en een Dehler 31, die Arnoud er tot zijn tevredenheid allebei uitzeilt. In de jachthaven van Juist vinden we een plekje voorin. We beginnen aan het gebruikelijke na-het-zeilen-gerommel: zeilen opdoeken, huikje erop, afwas verzamelen, de was weer aan de reling hangen, enz. De jongens vermaken zich op de steiger, tot opeens: plons, "hellup" en Niels die naar de rand van de steiger sjeest. Mark is pardoes van de steiger afgerend. We snellen er allebei naar toe, maar een man heeft hem er al uitgevist. De schade valt mee, alleen een nat pak. Ook dat wordt aan de reling gehangen en met morgen een dag op het strand van Juist in het vooruitzicht is Mark gauw getroost.

Maandag 19 juni

Een vakantiedag volgens het boekje. Het is prachtig weer en natuurlijk gaan we vandaag naar het strand van Juist. Het is immers maar 10 minuten lopen (handig hoor, zo'n smal eiland!). Zwemkleding, een boek en zonnebrand: meer heb je niet nodig op het strand. O ja, misschien nog wat lekkers om te eten en te drinken. Eenmaal op het brede Noordzeestrand van Juist toont ieder zijn ware aard: Mark bouwt een fort, Niels is het water niet uit te krijgen, Astrid koestert zich met een boek in de zon en Arnoud is binnen de kortste keren verbrand. Hij wordt door de jongens ingegraven, zeg maar, factor 200 bescherming.
Mark en Niels zijn natuurlijk nog lang niet klaar op het strand, maar om half drie dirigeren onze magen ons naar een klein cafeetje net achter de duinenrij: Matjes en Co, waar ze de lekkerste broodjes met vis verkopen.
De rest van de dag wordt besteed aan boodschappen doen, want de volgende dag willen we vroeg weg voor een lange tocht: er wordt een oostelijke wind voorspeld, dus dit is onze gelegenheid om terug te varen naar het Nederlandse Wad.

Dinsdag 20 juni

Route: Juist-Ameland, buitenom (60 mijl!).
Wind: van alles uit alle richtingen

5:30 varen we de haven uit. Phoe, het tij valt wel vroeg zeg! De opkomende zon en een ontbijtje in de kuip in een prettige temperatuur maken veel goed. Aangezien de voorspelling is dat het 30 graden zal worden, is de kans groot dat dit het lekkerste moment van de dag is. We worden vergezeld door 2 Nederlandse platbodems. We hijsen het grootzeil en varen langs de prikken naar de diepere geul. Daar hijsen we de genua erbij en stuiven we langs de platbodems. We krijgen nog een compliment van een van hen dat het er mooi uitziet.
Om 8 uur zitten we al in het zeegat. We hebben een knoop stroom op de kont, dus het schiet lekker op. Borkum schuift voorbij. De jongens vragen of het nog lang duurt. "Nog heel lang" zeggen we.
Boven Rottum gaat de wind uit en gaat de motor aan. We motoren een half uur en dan komt de wind weer terug met kracht 2 uit de noordwest hoek. We maken nog een 4,5 tot 5 knoop. Leve de genua! Een uur later stopt de wind er weer mee. We motoren tot het zeegat tussen Schier en Ameland. Dan is er weer wind, maar met stroom tegen schiet het niet meer zo op. Gelukkig neemt de wind steeds meer toe, zodat we toch tegen stroom in zo`n 4 knopen maken. Als we erover nadenken de genua eraf te halen valt de wind weer weg en nu definitief. Helemaal verdwenen! We motoren verder en besluiten het onbetonde oostgat tussen Terschelling en Ameland te nemen. Het is zo rustig dat dat moet kunnen. Er blijkt ruim voldoende water te staan en zo varen we vlak langs de kust van Ameland naar de haven. Wanneer we die na 13 uur binnenvaren, zien we Leo breed grijnzend op het achterdek van de Wind of Change. Hoezo klein wad? We liggen als vijfde boot op een cornisch crabber, gehuurd door een Amerikaans echtpaar dat al jaren in Nederland woont. We vernemen later, dat de havenmeester de haven eigenlijk al vol had verklaard. Ook Schier ligt vol, zo lezen we bij het havenkantoor.

Woensdag en donderdag 21 en 22 juli: Ameland

Aangezien we ernstig bij moeten komen van zo`n lange tocht, blijven we twee volle dagen op Ameland. Woensdag huren we fietsen (met plakkerige handvatten, bah!) en trekken erop uit naar het strand op de westkant. Dan hebben we het stuk tegen de wind in ook vast gehad! Terug in Nes belanden we net als vorig jaar op het terras van "Zee van Tijd" met bier en bitterballen. We blijven zitten voor een heerlijk diner en fietsen tot slot met een volle buik terug naar de haven. Donderdag doet ieder waar hij zin in heeft: Arnoud klust aan de boot, de jongens vissen op krabben met het kruisnet en Astrid wandelt naar Nes om de winkeltjes te bekijken. We horen dat vanavond de oude reddingboor met de paarden te water wordt gelaten. Dat is een evenement dat we niet mogen missen. Een complete delegatie uit de haven gaat er met de bus heen. De paarden trekken de boot met een uiterste krachtsinspanning op gang. Het metalen onderstel ratelt zwaar door het dorpje Hollum. Het is een fantastisch gezicht, vooral als de paarden aan de zijkant van de reddingsboot de boot in het water trekken.

Vrijdag 23 juni en zaterdag 24 juli

route: Ameland -Terschelling
Weer: zonnig, wind W2-3

We gaan over het wantij naar West Terschelling. Nog 4 andere boten van ons rijtje hebben hetzelfde idee. Met stroom tegen en windkracht 2 tegen is er geen andere optie dan de mechanische wind te activeren. We varen langs de Blauwe Balg, waar de zeehonden ons goed kunnen bekijken (en wij hen natuurlijk!). Een stukje van de route is nu bezeild en we hebben stroom mee, dus de zeilen gaan omhoog. Maar na een kwartier komen we weer op een kruisrak en met de krapte van de geul kunnen we niet kruisen. We motoren over het wantij en als we bij het oosterom zijn ben ik het gemotor zat. We hijsen de zeilen en kruisen met de stroom mee over de plaat. Op de dieptemeter bepalen we het moment van overstag en dit gaat heel goed (op een vastloper na...). Tussen de havenhoofden strijken we de zeilen en varen we naar de jachthaven. Daar zien we de andere boten uit Ameland. Door het laatste stuk is het nog een mooie zeildag geworden. We gaan de kant op en eten bij de vishandel een kibbeling en doen boodschappen voor het eten. Daarna lekker op de boot een boekje lezen. De jongens gaan weer met het kruisnet en het visnetje in de weer.
De haven ligt vol met enorme sherrypaleizen die soms al weken hier liggen. Is de diesel tegenwoordig zo duur?
Zaterdag maken we een wandeling door de bossen en de duinen van Terschelling. Via het strand van de Noordvaarder komen we weer in West-Terschelling. We eten lekker aan boord en maken plannen voor de volgende dag: Vlieland???

Zondag 25 Juli

route: Terschelling -Vlieland

Weer: ZW 3 toenemend 5

Vandaag staan we voor een hachelijke onderneming. De tocht die we gaan varen, is bepaald niet zonder risico. We willen namelijke de oversteek wagen van Terschelling naar Vlieland: "de haven die altijd vol zit".
Van verschillende kanten wordt de tocht ons ontraden. Er doen horrorverhalen de ronde over rode vlaggen, rode stoplichten, boten die vechten om een plekje, buiten de haven ankeren, boten die 4 weken lang een plek bezet houden. Een enkeling begint er niet eens aan. Ze slaan Vlieland gewoon over. Tijd voor een gedegen vaarplanning!
Vorig jaar arriveerden we op een zondag en hadden zonder moeite een plekje. Misschien is dat wel een goede tactiek: op zondag moeten er vast mensen naar huis omdat hun vakantie ten einde loopt. Die vertrekken dan met het vroege laagwater. En voordat de vloot uit Harlingen er is zijn we al heel wat uurtjes verder. We besluiten een uur voor hoogwater te vertrekken uit Terschelling. De tocht gaat via het Schuitengat. De kortste oversteek en na anderhalf uur varen met een ZW wind ( tijdens het varen de genua nog maar vervangen door de high aspect) bereiken we de haven van Vlieland en roepen de met bonzend hart de havenmeester op.
"Havendienst Vlieland, hier zeiljacht Tuimelaar. Heeft u nog een plekje voor ons? " "Zeiljacht Tuimelaar, ja hoor vaart u maar naar binnen, ik vang u wel op."
Juichend komen we de haven binnen. We verkeren in overwinningsstemming, alsof we een zware zeiltocht achter de rug hebben. Al snel ebt de luidruchtigheid weg en zitten we genietend met onze "anlege-koffie" op het achterdek, in de zon. Alleen nog een kleine glimlach verraadt onze blijheid: we zijn op Vlieland.

maandag en dinsdag 26 en 27 juli

lekker op vlieland gefietst en gewandeld en gewinkeld

Woensdag 28 juli

Route: Vlieland-Workum
Weer: ZW2 afnemend windstil, toenemend 4-5

Onze laatste wadtocht is aangebroken. Gisteren met Mark de reisvoorbereiding gedaan. Ik ben benieuwd of het blijft hangen!
Twee uur na laagwater varen we de haven uit. Er staat een fikse stroming voor de havenmonding in de Vliesloot. Zonder motor komen we er met deze wind niet tegenin. We zetten de motor aan en motoren tot we de stroming rond de richel mee krijgen. De motor gaat uit. Rust!
Met 3 knopen stroom op de kont spuiten we de Vliestroom in. Helaas gaat de wind

steeds meer liggen en als we bij het Zuidoostrak komen, zetten we de motor maar weer aan. We motoren tot Coornwerderzand. Na de sluis zien we in de lucht 3 windhozen, dus we wachten even tot dit frontje over is.
Op het IJsselmeer staat nog een oude deining die de boot heen en weer laat schudden, terwijl we nauwelijks vooruit gaan. We voelen ons allemaal een beetje kattig hierdoor. Gelukkig steekt de wind weer op en met uiteindelijk een stevige 4 zeilen we naar Workum. Op de vaart naar de sluis varen we op met een Saffier 26. Deze liep nog net iets harder dan wij op het IJsselmeer - toch tijd voor nieuwe zeilen? We leggen aan in de zwaaikom en lopen naar het stadje.

Donderdag 29 juli

route Workum-Enkhuizen
weer: NW 4-5 met enkele buien

Vandaag een relaxed tochtje naar Enkuizen van ongeveer 20 mijl. Direct na het losgooien hijsen we de zeilen en dobberen we rustig naar het IJsselmeer. Daar staat er een lekker windje en de snelheden liggen voortdurend tussen de 6 en 7 knopen. Dat schiet lekker op. We zien veel boten varen op het IJsselmeer, maar als je dat betrekt op het aantal boten dat in de havens rond het IJsselmeer ligt, is het nog maar een fractie. In Enkhuizen mogen we helemaal vooraan bij het speeltuintje liggen, waar de jongens dan ook direct naar toe gaan.
Omdat we de vorige keer bijna gevierendeeld zijn, omdat we Dirk en Lidy Lub, de ouders van mijn schoonzus niet hadden gebeld dat we er waren, bellen we maar meteen. We gaan langs voor de borrel. Misschien horen we dan ook hoe het Harald en Anneke vergaat in Engeland. We spreken Harald via de webcam. Hun reis is gelukkig ook voorspoedig gegaan. Ze zijn nu op de Deben. We eten een lekkere macaroni op de boot en maken er een rustige avond van.

Vrijdag 30 juli

route: Enkhuizen -Monnikkendam

weer: wisselend bewolkt met zon, wind WZW 2-3

Het is druk in de sluis, en na de sluis lijkt het wel een wedstrijd wie het eerste de kom uit is. Wij hijsen na de kom de zeilen en trekken ook het rif uit het grootzeil, dat we voor de zekerheid er in hadden gezet. We lopen lekker op een koers met de knik in de schoot. We lopen mooi mee met de vloot. Als we op de Gouwzee richting Monnikendam kruisen, krijgen we de vraag wat voor een boot we hebben, omdat hij zo mooi zeilt. We glimmen van trots.
In Monnikkendam krijgen we een perfect plekje vlakbij een grasveld met speeltuin en picknicktafel. We eten aan de picknicktafel in de schaduw. De jongens spelen nog met een paar andere kinderen. Eerst in de speeltuin, daarna vinden ze iemand om mee te voetballen.

Zaterdag 31 juli

route: Monnikendam-Nijkerk
weer: ZZW 5 toenemend 6, daarna afnemend 3

We laten Monnikendam achter ons en varen om Marken heen. De wind neemt steeds meer toe en onder Marken trekken we een eerste en nog een tweede rif in het grootzeil. Daarna is het opkruisen naar de Stichtse Brug. De wind neemt nog verder toe en met een stevige windkracht 6 liggen we behoorlijk op een oor. Mark zoekt een liggend plekje in de kajuit, omdat hij last krijgt van de golfslag.

Eenmaal in de luwte van de wal besluiten we direct door te zeilen naar Nijkerk en niet meer aan te leggen in Naarden. We hebben ook een mooie bezeilde koers. De wind neemt weer af en we halen beide riffen er dus ook weer uit. Tegen half 7 zeilen we de thuishaven in en als de boot aan de kant ligt, gaan we lekker eten bij Teus en Susan.

Morgen nog opruimen en schoonmaken en dan gaan we weer naar huis. We hebben ruim 350 mijl gevaren! Het was een geslaagde vakantie.!

weekend 4-5 sept

We zijn dit weekend met Euros oud leden op het eiland de dode hond geweest. Daar een leuk weekend gehad. MArk en niels hebben met Tessa op een Laser gevaren en Mark was sneller in een optimist dan ik en dat vond hij natturlijk prachtig. En met extra handjes maken het spinnakeren lichter, dus mooie foto`s van de Tuimelaar onder spinaker!