Logboek 2008

Logboek zomervakantie 2009

Logboek 2009

Stille zaterdag is het moment van de waarheid:

"de tuimelaar gaat te water"

We vertrekken om 7:00 van huis en zijn om 8:10 bij de boot. Onze boot is als derde aan de beurt. Onze jongens hollen heen en weer van de hydraulische wagen van Teus naar de helling; ze komen ogen te kort. Arnoud haalt alvast de bok voor zover mogelijk weg en als Teus komt aanrijden klimt hij aan boord. Kapitein op het droge.

Teus manoeuvreert routineus de kar onder de boot en daar gaat ze, naar het water. Aan mij de eervolle taak alles op de foto vast te leggen.

Langs mijn neus weg informeer ik of alle afsluiters dicht zijn. Dit lijkt me het juiste moment om dat te vragen. En maak ik misschien nog de indruk er ook verstand van te hebben. Alles in orde, gebaart Arnoud. Hij is wel wat onzeker of de motor zal starten. En inderdaad , die start niet. Het enige minpunt aan onze glorieuze "tewaterlating". Maar een flinke zet van Teus doet wonderen en zo drijven we een box binnen om eens naar de motor te kijken. Alhoewel, het enige minpunt? Wanneer de landrotten ook bij de boot zijn aangekomen, blijkt Arnoud al aan het hozen te zijn. Drie emmers water komen er uit de boot. Toch een afsluiter vergeten. Hiermee is mijn roem als zeil-expert gevestigd.

zondag 11 april :tuigen
De eerste Paasdag is gewijd aan het tuigen van de boot. Henri heeft geholpen met het zetten van de mast en nu is het zaak alle lijnen en blokken weer op de juiste plaats te krijgen. Opa en oma Luijten komen om 3 uur de boot bekijken. Ze vonden de binnenruimte 100% meevallen. Daarna met zijn allen een stukje gevaren op de motor. Het is leuk om de boot eindelijk te laten zien, opa en oma wilden graag al eerder kijken maar toen was de boot in zodanige klustoestand dat er niet veel te zien was. Na vertrek van opa en oma verder gegaan met het tuigen van de boot.

De giek, de val van het grootzeil en de kraanlijn gaan snel genoeg. We komen in de problemen als we de giekneerhouder willen monteren. Het zijn teveel lijnen en blokken. Ook het beslag van de overloop is ingewikkeld.

Na het eten, (bij de beste Italiaan van Nijkerk ..NOT) toch nog maar een telefoontje naar Henri gedaan. Hij is zo aardig meteen langs te komen. Rond 21.00 uur zit alles erop en is de boot zeilklaar.

maandag
de eerste zeiltocht gemaakt naar Bunschoten. Het weer is uitstekend en er staat een windje 3 uit het zuidwesten. Heen moeten we dus kruisen. Mark en Niels uitgelegd hoe ze met de genua overstag moeten, en hen vervolgens de genua laten bedienen. Als beloning na hard werken krijgt ieder een bakje kibbeling. Terug de genua met de boom uitgeboomd en door deze actie (en onze uitmuntende zeilkunst....ahum) lopen we hard in op een Etap 26i en gaan deze voorbij. Al met al een uitmuntend eerste dagje zeilen!

Meivakantie zondag 26 april tot zondag 3 mei

Zondag
Tegen 11 uur komen we bij de boot aan. Alle spullen een plaatje gegeven. We moeten nog even uitvinden wat waar handig ligt. Tegen 12 uur de haven uitgevaren. De wind is behoorlijk wisselvallig en draait tussen ZW en NW. Precies waar we naartoe moeten! Het doel van de tocht is Muiden. Na de Hollandse brug valt de wind weg en motoren we een kwartiertje. Dan komt de wind weer terug en hijsen we de zeilen weer. We lopen tegen een uur of 6 de haven van Muiden binnen. We koken met uitzicht op het Muiderslot, we eten met zicht op het Muiderslot en `s avonds zien we door de kajuitopening het Muiderslot sprookjesachtig verlicht.

De regen tikt op de boot en dat geeft een extra voldaan gevoel over de dag: geen buitje gehad. Rozig door zon en wind zoeken we om half elf de slaapzakken op.

Maandag.
Gisteren in slaap gevallen met het getik van regen op de boot, vanochtend werden we met hetzelfde getik wakker. Geen haast om op te staan dus. Uiteindelijk doen we rond 9 uur toch een rondje door de haven en het is de moeite waard: daar ligt de Gouden Draeck, de boot van de koningin. Ze ligt er glimmend bij, maar dat is ook geen wonder, zo vernemen we later. De boot wordt door 2 mannen regelmatig gepoetst en onderhouden. Tegen tienen gaan we op weg naar het Muiderslot, dat aan de overzijde de Vecht domineert. Het is koud en het waait hard, geen aangenaam voorjaarsweer. De forse toegangsprijs wordt veroorzaakt door de vele rondleidingen, routes en activiteiten. We bezoeken de vrouwelijke valkenier, volgen een gids met de klassieke "spreekwoorden"tour, lopen de torenroute voor het speurtochtenboekje van de kinderen en tot besluit is er nog een speciale rondleiding door en voor kinderen. Om half een wandelen we terug naar de boot. Als we na de lunch klaarmaken om te vertrekken is de wind een straffe 5. Arnoud besluit in de haven de zeilen te hijsen en, hoewel niet geheel vlekkeloos, zeilen we de haven uit.
Op open water zetten we koers naar Pampus. De stijger van Pampus ligt op lagerwal en is niet goed aan te lopen met de wind, want een flinke bui gooit roet in het eten. De vlagen zijn een ruime 6 en de bemanning wordt danig beproefd. Daarom ronden we Pampus en met een stormrondje zetten we koers naar Muiderzand. Na anderhalf uur zeilen lopen we nog steeds met flinke wind de marina van Muiderzand binnen. We leggen de Tuimelaar in de ons toegewezen box, om erachter te komen dat de de wind precies op de kont hebben. Gelukkig is er plek zat in de enorme marina (zeker 1000 plaatsen).
`s Avonds nog een leuver van het grootzeil vervangen.

Dinsdag
Vanochtend om 9:30 present bij Kniest, prominent aanwezig in deze marina. Ja we hadden natuurlijk wel een reden om in dit verlaten - ondanks de 1000 ligplaatsen- oord de nacht door te brengen en al die zwermen muggen te trotseren. We hadden het plan om voor de kinderen Imhoff zeilpakken aan te schaffen en we zijn prima geslaagd. De een koos rood en de ander blauw, dus dat is ook duidelijk als de boel op een hoop in de boot ligt. Verder hadden we een nieuwe val voor de grootschoot nodig en nog wat reserve leuvers. Niels kreeg ook nog een nieuwe fleece. Nadat we dit afgerekend hadden lieten we het plan om nog even in het cafe koffie te drinken maar varen.... alsmede de appeltaart.
Om half 12 zetten we koers naar Volendam dat met een Z-ZW wind prima bezeild was.

Onderweg kwamen we vlak langs het paard van Marken, dat tegenwoordig gewoon bewoond is! Wel een bijzondere plaats om te wonen. Onderweg zagen we maar weinig boten want het weer was niet geweldig. Het begon steeds harder te regenen. Tegen 2 uur bereikten we de marina van Volendam. Niet duur, we betalen inclusief electra nog geen 13,- en onnodig te zeggen dat alles hier ontzettend proper is. Volendam is ook in de regen een pittoreske dorp en stikvol toeristen. De warme vistest viel hier positief uit. Niels wilde nog wel een bakje. Aan het eind van de middag weer terug op de boot stoken we het lekker warm en droog met het kacheltje en warempel, dan breekt toch de zon nog door.
`s Avonds het grootval vervangen en de looplijn aangebracht.

woensdag
Hoe ironisch kan het leven zijn! De hele week al gaf onze knotsenteller geen teken van leven. De dieptemeter rapporteerde braaf 2.2 of 3.6 maar de snelheid bleef 0,0. Dientengevolge was het al die dagen gissen naar het aantal knopen terwijl we toch prachtige stukken gezeild hebben en arnoud, eerlijk is eerlijk best nieuwsgierig was naar hoe hard we eigenlijk gingen! Met name maandag toen we overvallen werden door de een bui met meer dan 6 Bft en de schrijver dezes het eigenlijk niet meer zo plezierig vond. Maar, hoe snel was het nu eigenlijk? Afijn, in ontwetendheid en berusting voeren we door in de opwekkende wetenschap dat er nog iets op de kluslijst stond. Maar wat wil het geval: toen we vanochtend vertrokken uit Volendam richting Marken, een afstand zo kort dat we slechts de genua hesen bij een gezapig windje van 2 Bft, ja hoor , toen deed de knopenteller het en gaf vrolijk aan dat we een snelheid haalden van wel 2.1 knts. Grmpf!. We zijn in Ca 1 uur naar Marken gevaren onder het genot van een goede kop koffie. Marken is een aanrader zeker als je de dag voor Koninginnedag de versierde huizen en straten ziet.

We hebben een uurtje rondgelopen, boodschappen gedaan en voor de lunch een visje verorberd. Niels ontwikkelt zich tot een waar kibbeling monster. Daarna uitgevaren onder vol tuig. Hoorn lag precies bezeild en in ca 2 uur lagen we weer voor de wal. De boot opgeruimd en de stad in gegaan. De stad beviel ons zeer en onder het genot van een italiaans ijsje van het zonnetje genoten.
`s Avonds het log uit de boot gelicht. Wat komt er in die 3 seconden een hoop water naar binnen! Aan het log echter niets fouts kunnen vinden. Het schoepje draaide voorbeeldig soepel. Dus het probleem moet in of de electronica of in de kabel zitten. Enig gepruts aan de kabels leverde een werkende constructie op. Het Log weer in de boot geplaatst. Nu maar weer afwachten of hij inderdaad functioneert.

Donderdag 30 april.
Hoorn naar Enkhuizen, zonnig, wind NO 2-3 Bft.
In een mooi zonnetje de genua erop gezet en eerst over stuurboord een klap uit de kust gemaakt. Een bavaria 36 kon ons niet bijhouden?!, (maar hoe hard gaan we nu? want het log deed het ondanks de exercitie van de vorige avond nog niet). Na drie kwartier overstag gegaan omdat Enkhuizen zo ongeveer bezeild was. Ondertussen gezelschap gekregen van enige boten die vanaf Volendam kwamen en van bootjes die dichter onder de kust van Noord-Holland waren gebleven. Dicht bij de kust blijven is schijnbaar sneller want deze schepen waren na ons de haven uit gevaren. . De laatste mijlen met een 32 voeter en een Bavaria 37 opgevaren. de 32 voeter liepen wij eruit. De Bavaria was ons vlak voor Enkhuizen net te snel af. In de sluis kwamen we langszij de Bavaria te liggen en wij kregen opmerkingen over ons bootje, dat deze zo mooi en zo snel was. Dat doet de nijvere klusser natuurlijk goed. Hij vermelde ons dat onze snelheid rond de 4 knopen had gelegen. Na de sluis naar de compagniehaven gevaren voor een plekje voor de nacht. Daarna de stad ingegaan. Het stikte bij het water overal van de muggen. Uiteindelijk bij de mastenbar het advies van Anneke opgevolgd en de sate met friet besteld. Deze was inderdaad erg lekker. Met een voldaan gevoel weer terug naar de boot gegaan.

Vrijdag 1 mei
Enkhuizen-Urk - Ketelhaven.
Helaas begon de dag met een tegenvaller. De beloofde draaing van de wind naar het westen was er nog niet. De zon gelukkig wel. Dus al kruisende richting Urk en de ketelbrug. Na een uur ging de toch al zeer zwakke wind helemaal uit en na een kwartier stilliggen hebben we de motor gestart. Ongeveer een uur op de motor gevaren en toen ging de wind weer aan, en jawel uit het westen! Een uitgelezen mogelijkheid om de spi uit te testen. Mark en Niels stonden te popelen om dat mooie bolle zeil eens in de mast te zien staan. De wind was eerst nog zeer zwak en we hadden moeite de spi vol te houden, maar gaandeweg nam de wind toe en stond hij mooi vol! Even een korte pitstop in Urk om van de ontberingen bij te komen en aan te sterken. De vishandel Baarsen is een aanrader (met dank aan een gepensioneerd visser die ons deze tip gaf). De maatjesharing smaakte uitstekend. Gelukkig hadden we er 2 per persoon meegenomen. Na vieren moest er havengeld betaald worden maar in overleg met de havenmeester mochten wij de vis en een gedeeld biertje opmaken om dan om kwart over 4 weer los te gooien. De wind was ondertussen toegenomen tot iets meer dan 3bft. De boot begon echt super te lopen (maar hoe hard gingen we nu??).

Met spinaker onder de ketelbrug door gekacheld en om kwart voor 6 lagen we in Ketelhaven voor de kant. Met een trampo voor de kinderen kon deze haven niet meer stuk. Om toch een beeld van de snelheid te krijgen de tijd tussen Urk en Ketelmond en de afstand bepaald. 8 mijl in 1,5 uur is een prima gemiddelde.

Zaterdag 2 mei

Vandaag 24 mijl te gaan dus op tijd vertrokken uit de haven. Het weer is met de zw wind kracht 2-3 en een zonnetje nog steeds goed. zodra we de bocht bij Kampen om zijn daalt de rust van de natuur neer. we zeilen tot de Roggebotsluis. Na de sluis is de route niet meer bezeild en we motoren tot Elburg, een oud vestingstadje. Halverwege het veluwemeer hijsen we de zeilen weer. We zeilen door het nieuwe aquaduct en jagen een padvindersvlet de stuipen op het lijf door buiten hen langs te kruisen. Pas bij strand Nulde moeten we de zeilen strijken. Zelfs de snelheidsmeter werkt mee op de laatste dag en geeft aan de wind snelheden tot 5,5 en op het wolderwijd bij een knik in de schoot zelfs 6,4 knopen aan. Een mooi einde van een mooie week.

donderdag -vrijdag 21-22 mei

Met Hemelvaart arriveren we bij de boot voor 2 dagen zeilen met één prangende vraag die beantwoord moet worden: linksaf of rechtsaf? We besluiten rechtsaf te gaan. Meteen door de sluis richting Harderwijk. Met een WNW wind kracht 3-4 schiet het lekker op. Bij Zeewolde ontdekken we voor de haveningang een eilandje waar je voor 1 euro p.p. kunt aanmeren. Mark en Niels hollen naar het strandje, Arnoud gaat "aan de klus" en ik installeer me met een boek op het dek. Vreselijk.
Na een paar uur varen we door naar Harderwijk. De havenmeester heeft nog een plekje in de hoek van de haven, pal naast het restaurant en de aanlooproute naar het Dolfinarium.
Een rondwandeling brengt ons op de Vischmarkt, een oase van rust na alle schreeuwerige eettentjes bij het Dolfinarium. Er is een grote fontijn waar alle kinderen in spelen, dus Mark en Niels natuurlijk ook.
We eten in de Bouillabaisse, een franse bistro. Het is heerlijk, alleen vinden de kinderen een 3 gangen menu wel erg lang duren........
Wanneer we de volgende dag met de high aspect en enkel rif uitvaren worden we op het wolderwijd door een flinke bui overvallen.Na een kleine minuut is gelukkig het ergste alweer voorbij, maar de rest van de dag blijven we vlagen van windkracht 5 houden. De zon komt er gelukkig weer bij en zo wordt het toch nog een heerlijke dag. Astrid heeft de boot in de box gevaren en daarna zijn we lekker bij Teus patatten gaan eten.

30 mei -1 juni

Route: Nijkerk- Bunschoten-Muiderzand-Muiden
Wind: NO 5 met vlagen 6
Er is prachtig weer voorspeld, maar ook flinke wind, dus we besluiten de genua maar in Nijkerk achter te laten en de gewone fok erop te zetten. ook zetten we vast een rif in het zeil. Het varen gaat in geweldig tempo en voor we het weten zijn we al in Bunschoten-Spakenburg voor de lunch. We lopen linea recta van de haven naar de visstal voor een bakje kibbeling. Niels doe je geen groter plezier dan met een portie warme kibbeling met saus
De wind blijft flink waaien en wanneer we onder de hollandse brug door het IJsselmeer opkomengaat de boot zelfs met enkel rif toch schuiner dan we eigenlijk willen. De kinderen hebben aan de paar buien die we hebben meegemaakt een lichte angst voor schuingaan overgehouden en vandaag gaat het juist zo goed. We duiken de marina van muiderzand in om een tweede rif te steken, en ach, dan kunnen we net zo goed bij Kniest langs en een ijsje eten. De laatste etappe gaat van Muiderzand naar Muiden waar we wer liggen met zicht op het Muiderslot. Het is druk in de haven dus we liggen op de meldsteiger dubbel op een aloa 25. De groene draeck ligt twee boten verder aan een steiger. Het schijnt dat ze uit de box wordt gehaald wanneer de koningin er mee gaat zeilen. Ze wordt flink opgepoetst. Misschien zien we morgen de koningin wel?!

za: route: Muiden, Durgerdam, Pampus-Naarden
wind NNO 4-5
Als we `s ochtens buiten ontbijten zien we bedrijvigheid bij de Groene Draek. 2 mannen zijn de boot aan het poetsen. Zou de koningin komen? Helaas is op het moment dat we wegvaren de koningin nog steeds niet gesignaleerd. Met dubbel rif en high aspect varen we naar Durgerdam. Hier leggen we aan en maken een wandeltochtje langs de poppige huizen. De jongens vinden het pontje het mooiste. op zeil de haven weer uitgevaren en naar Pampus gevaren. De stijger lag welliswaar aan de lijzijde van het eiland maar das toch niet erg beschut. De boot bonkte op en neer is was lastig aan te meren op de grote meerpalen. toegang kostte 24 euro voor ons vieren. Dat was even slikken. vooral toen we iets meer dan een half uur later al uitgekeken waren. Het complex is een naargeestig geheel en we zijn blij als we weer op de boot zijn. Helaas moeten we wachten tot de boot die buiten op ons ligt weer weg is, maar dan gaan we ook direct weg. de wind neemt halverwege de middag weer toe en voor ons varen twee bavaria`s op alleen de rolgenua. Een van de tween loopt regelmatig uit het roer. Onze boot vaart zeer stabiel met dubbel rif en de high aspect. we wilden voorkomen dat de kinderen het gevoel hadden dat het varen met zulke wind gevaarlijk is. Daar zijn we goed in geslaagd want de kinderen hebben het gaaf gevonden. Na een uur lopen we de marina van Naarden binnen. Dit is een enorme marina waar je ietwat verloren tussen alle lege schepen. Naast ons probeert een cosoleboot dwars in de box aan te leggen. Uiteindelijk blijkt het toch beter te gaan als je er recht invaart. Maar de boot had wel 250 PK dus dat maakte veel goed. Astrid heeft boerenomelet gemaakt. lekker! `s avonds lezen we nog wat en gaan lekker op tijd naar bed. De vorige avond hadden de buren in muiden nog was bij ons gedronken en dat was toch wel laat geworden.

zondag Naarden-strandje bij eemhof- nijkerk
wind NO draaiend NNW kracht 3 toenemend 5

Iets na 10 uur de haven uitgevaren. de wind is een stuk minder en we varen uit met enkel rif. Onderweg loopt een dehler 25 gelijk met ons op. Na een kwartier toch maar het rif eruit gehaald en dan lopen we snel bij hem weg. We gaan voor anker bij het strandje van de Eemhof. de kinderen zemmen en lopen naar de kant en gaan daar op het strand spelen.

Er groeien hier wel veel waterplanten. De ankerlijn zit vol met waterplanten. Na een uurtje gaan we weer ankerop. De wind is flink toegenomen en op de fok varen we terug naar Nijkerk. Het kost mij nog wel moeite om het grootzeil er niet bij te hijsen als we door 2 comfortcontainers worden ingehaald. We leggen de boot in de box en ruimen op. Het was weer een geslaagd tripje.

zaterdag 13 juni

Samen met Arne en Finn naar Bunschoten-Spakenburg gevaren. Helaas weinig wind maar het was wel erg lekker op het water.

Weekend van 22-23 aug

Als we `s ochtends bij de boot komen is het een mooie dag ZW wind kracht 3. We gaan rechtsaf richting Zeewolde. Dus dat wordt spinakeren! Na de sluis hijsen we het grootzeil en na enige voorbereiding gaat ook de spi omhoog. De kinderen vinden de spinaker het mooiste zeil. De snelheid schiet omhoog. Na het strandje bij Nulde moeten we reachen. De snelheid loopt gaat naar 6,5-6,8 knoop. Voor het eilandje bij Zeewolde gaat de boel eraf. We gaan lekker in het havenkommetje liggen. De kinderen gaan gewapend met schep en emmer naar het strandje. Op een gegeven moment komen de door de haven teruggezwommen. We leggen de boot snachts in Zeewolde. De volgende dag gaan we gelijk weer een paar uurtjes naar het strandje. De kinderen vinden het geweldig. Helaas is bij ons de koffie bijna op en moeten we het met een schamel kopje pp doen. `s middags teruggekruisd naar Nijkerk. Het is toch jammer dat de meeste mensen het te veel werk vinden om een stukje te moeten kruisen. Het was heerlijk om te doen.

maandag 28 september

Het is weer afgelopen met het zeilzeizoen. De boot gaat eruit. ik kom om 4 uur `s middags bij de haven en Teus is er al helemaal klaar voor. Ik kan de boot gelijk gaan halen. Ik vaar hem rustig op de kar en Teus rijd de boot eruit. We gaan weer over naar het klusseizoen. Na een jaartje varen is de kluslijst natuurlijk weer aangevuld